وَمَنْ أَرَادَ ٱلْـَٔاخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًۭا ١٩
Ва ман арода-л-ахирата ва саъа лаҳа саъяҳа ва ҳува муъминун фа улаика кана саъюҳум-м машкуро.
Ва ҳар кас савоби охиратро бихоҳад ва барои он саъйе кунад, саъйе, ки лоиқи он аст ва ӯ мусалмон бошад, пас, онҳо касонеанд, ки саъйи онҳо мақбул (қадршуда) аст.
17:19