أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًۭا ٥٧
Улаика-л-лазӣна ядъуна ябтағуна ила Раббиҳиму-л-васӣлата айюҳум ақрабу ва ярҷуна раҳматаҳу ва яхофуна ъазабаҳ. Инна ъазаба Раббика кана маҳзуро.
Касонеро ки кофирон онҳоро мепарастанд, (чун Исо, Узайр ва фариштагон) худи онҳо ба сӯйи Парвардигори хеш тақарруб (наздики)-ро талаб мекунанд, ки кадом яке аз онҳо наздиктар бошанд ва (камоли) раҳмати Ӯро умед доранд ва аз азоби Ӯ метарсанд. Ҳаройина, азоби Парвардигори ту сазовори он аст, ки аз он ҳазар кунанд.
17:57