إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ۚ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْـَٔاخِرَةِ لِيَسُـۥٓـُٔوا۟ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَلِيُتَبِّرُوا۟ مَا عَلَوْا۟ تَتْبِيرًا ٧
Ин аҳсантум аҳсантум ли анфусикум ва ин асаътум фа лаҳа. Фа иза ҷаа ваъду-л-ахирати ли ясу-у вуҷуҳакум ва ли ядхулу-л-масҷида кама дахалуҳу аввала маррати-в ва ли ютаббиру ма ъалав татбӣро.
Агар некӯкорӣ кунед, барои худ некӯ карда бошед. Ва агар бадкорӣ кунед, пас, он бадӣ ба зарари худи шумост, пас, чун ваъдаи дигар биёяд, боз бандагони Худро бифиристем, то рӯи шуморо нохуш созанд ва то ба масҷид дароянд, чуноне ки бори аввал даромада буданд ва то он чиро, ки бар он ғолиб шаванд, ҳалок кунанд.
17:7