وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَـٰهُمْ لِيَتَسَآءَلُوا۟ بَيْنَهُمْ ۚ قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ۖ قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۚ قَالُوا۟ رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَٱبْعَثُوٓا۟ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَـٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَآ أَزْكَىٰ طَعَامًۭا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍۢ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا ١٩
Ва казалика баъаснаҳум ли ятасаалу байнаҳум. Қола қаилу-м минҳум кам лабистум. Қолу лабисна явман ав баъЗа явм. Қолу Раббукум аъламу би ма лабистум фабъасу аҳадакум би вариқикум ҳазиҳӣ ила-л-мадӣнати фа-л янзур аййуҳа азка таъаман фал яътикум би ризқи-м минҳу вал яталаТТаф ва ла юшъиранна бикум аҳада.
Ва ҳамчунон онҳоро барангехтем, то дар миёни худ савол кунанд, гӯяндае аз онҳо гуфт: «Чӣ қадар диранг кардед?». Гуфтанд: «Як рӯз ё пораи рӯзро диранг кардем». Гуфтанд: «Парвардигори шумо ба миқдори диранг кардани шумо донотар аст, пас, якеро аз миёни худ бо пулҳои худ ба сӯйи шаҳр бифиристед, пас, бояд, ки тааммул кунад, кадом яке аз аҳли мадина (шаҳр) таъомаш покизатар аст. Пас, ризқе аз он барои шумо биёрад ва бояд ҳушёрӣ ва нармӣ кунад ва ба ҳоли шумо ҳеҷ касро хабардор накунад.
18:19