وَقُلِ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَن شَآءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَآءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلظَّـٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِن يَسْتَغِيثُوا۟ يُغَاثُوا۟ بِمَآءٍۢ كَٱلْمُهْلِ يَشْوِى ٱلْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتْ مُرْتَفَقًا ٢٩
Ва қули-л ҳаққу ми-р-Раббикум фа ман шаа фа-л юъми-в ва ман шаа фал якфур. Инна аътадна ли-з-золимӣна наран аҳата биҳим сурадиқуҳа. Ва ия ястағӣсу юғасу би маин ка-л-муҳли яшви-л-вуҷуҳ. Биъса-ш-шаробу ва саат муртафақо.
Ва бигӯ: «Ин сухан рост аст, аз Парвардигори шумо омадааст. Пас, ҳар кас хоҳад, имон орад ва ҳар кас хоҳад, кофир шавад». Ҳаройина, Мо барои ситамгарон оташеро, ки саропардаҳои он онҳоро иҳота мекунад, муҳайё кардаем. Ва агар фарёд кунанд, бо обе монанди миси гудохта фарёдрасида шаванд, ки рӯйҳоро бирён кунад. Он бад ошомиданӣ аст ва Дӯзах сукунитгоҳи бад аст.
18:29