شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلْقُرْءَانُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْهُدَىٰ وَٱلْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ فَعِدَّةٌۭ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكُمُ ٱلْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ ٱلْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا۟ ٱلْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ١٨٥
Шаҳру рамаЗона-л-лази унзила фиҳи-л-Қур-ону ҳуда-л ли-н-носи ва баййиноти-м мина-л-ҳудо ва-л-Фурқон. Фа ман шаҳида минкуму-ш-шаҳра фа-л ясумҳ. Ва ман кона мариЗан ав ъало сафарин фа ъиддату-м мин аййомин ухар. Юродуллоҳу бикуму-л-юсра ва ло юриду бикуму-л-ъусра ва ли тукмилу-л-ъиддата ва ли тукаббируллоҳа ъало мо ҳадокум ва лаъаллакум ташкурун.
Моҳи рамазон моҳест, ки дар вай барои роҳнамоии мардум Қуръонро фуруд оварда шуд. Суханони вай равшану ҳидоят аст ва он ҷудокунандаи ҳақ аз ботил аст. Пас, ҳар кӣ аз шумо он моҳро дарёбад, пас, албатта, онро рӯза дорад ва ҳар кӣ бемор бошад ё дар сафар бошад, пас, адо кардани шумори он чӣ фавт шуд аз рӯзҳои дигар, бар вай лозим аст. Аллоҳ барои шумо осониро мехоҳад ва барои шумо душвориро намехоҳад. Ва (мехоҳад), то ин ки мукаммал кунед шумори (рӯзҳои фавтшударо). Ва бояд Аллоҳро барои он ки шуморо ҳидоят намуд, ба бузургӣ ёд кунед ва шояд, ки шукргузор шавед!
2:185