۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَآ إِثْمٌۭ كَبِيرٌۭ وَمَنَـٰفِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ ٱلْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ٢١٩
Яс-алунака ъани-л-хамри ва-л-майсир. Қул фиҳима исмун кабиру-в ва манофиъу ли-н-носи ва исмуҳума акбару мин-н-нафъиҳимо. Ва яс-алунака мо зо юнфиқуна қули-л-ъафв. Казолика юбаййинуллоҳу лакуму-л-ойоти лаъаллакум татафаккарун.
Туро аз шароб ва қимор савол мекунанд. Бигӯ: «Дар ин ҳарду гуноҳи калон ва барои мардум нафъҳост ва (лекин) гуноҳи ин ҳарду аз фоидаи ин ду калонтар аст». Ва туро савол мекунанд, ки чӣ чизро нафақа кунанд? Бигӯ: «Зиёдатиро», ҳамчунин Аллоҳ барои шумо оятҳои Худро баён мекунад бошад, ки шумо андеша кунед,
2:219