يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى فَٱكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًۭٔا ۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُۥ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَٱسْتَشْهِدُوا۟ شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌۭ وَٱمْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَىٰهُمَا ٱلْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُوا۟ ۚ وَلَا تَسْـَٔمُوٓا۟ أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَـٰدَةِ وَأَدْنَىٰٓ أَلَّا تَرْتَابُوٓا۟ ۖ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَـٰرَةً حَاضِرَةًۭ تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوٓا۟ إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٌۭ وَلَا شَهِيدٌۭ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا۟ فَإِنَّهُۥ فُسُوقٌۢ بِكُمْ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُ ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ٢٨٢
Йа айюҳа-л-лазина оману изо тадоянтум би дайнин ила аҷали-м мусамман фактубуҳ. Ва-л яктуб байнакум котибун би-л-ъадл. Ва ло яъба котибун ай-яктуба камо ъалламаҳуллоҳ. Фа-л яктуб ва-л юмлили-л-лази ъалайҳи-л-ҳаққу ва-л яттақиллоҳа Раббаҳу ва ло ябхас минҳу шайа. Фа ин кона-л-лази ъалайҳи-л-ҳаққу сафиҳан ав Заъифан ав ло ястатоъу ай юмилла ҳува фа-л юмлил валийюҳу би-л-ъадл. Васташҳиду шаҳодайни ми-р-риҷоликум. Фа ил лам якуно раҷулайни фа раҷулу-в вамраатони мим ман тарЗавна мина-ш-шуҳадаи ан таЗилла иҳдоҳумо фа тузаккира иҳдоҳума-л-ухро. Ва ло яъба-ш шуҳадау изо мо дуъу. Ва ло тас-аму ан тактубуҳу сағиран ав кабиран ила аҷалиҳ. золикум ақсату ъиндаллоҳи ва ақваму ли-ш шаҳодати ва адна алло тартобу. Илло ан такуна тиҷоратан ҳоЗиратан тудорунаҳо байнакум фа лайса ъалайкум ҷуноҳун алло тактубуҳо. Ва ашҳиду изо табояътум. Ва ло юЗорра котибу-в ва ло шаҳид. Ва ин тафъалу фа иннаҳу фусуқун бикум. Ва-т-тақуллоҳ. Ва юъаллимукумуллоҳ. Валлоҳу би кулли шай-ин Ъалим.
Эй касоне, ки имон овардаед! Ҳар вақто бо якдигар ба вом (қарз) додан то муҳлати муқарраршуда муомила кунед, пас, онро бинависед. Ва бояд, ки миёни шумо нависандаи боинсоф бинависад ва нависанда аз навиштан, чунончи ӯро Аллоҳ омӯхтааст, саркашӣ накунад. Пас, он касе ки қарз ба зиммаи вай аст, бояд вай низ бинависад ва имло (иншо) кунад. Ва аз Худо бояд битарсад, ки Парвардигори ӯст ва аз он қарз чизеро нуқсон накунад. Пас, агар касе, ки қарз ба зиммаи вай аст, бехирад бошад ё нотавон, ё наметавонад иншо (баён) кунад, пас валии (корсози) ӯ бояд, ки бо инсоф баён кунад. Ва аз мардони худ ду шоҳидро гувоҳ гиред. Пас, агар ду мард набошад, як марду ду занро аз касоне ки ризомандии шумо бошанд, шоҳид гиред. Агар фаромӯш кунад як зан, ёдоварӣ кунанд якдигарро. Ва бояд, ки гувоҳон он гоҳе ки (барои гувоҳӣ додан) талабида шаванд, худдорӣ накунанд. Ва малол машавед аз он ки нависад ҳақро (агарчи) андак бошад ё бисёр, то муддати вай. Ин амр назди Аллоҳ боинсофтар аст ва барои гувоҳӣ додан дурусттар ва қарибтар аст, то ин ки дар шак нашавед. Магар ин ки бошад он муъомила тиҷорати ҳозир, ки (даст ба даст) миёни худ дастгардон мекунед, пас, бар шумо гуноҳе нест дар ин ки нанависед онро. Ва гувоҳ гиред, ҳар гоҳ ки харидуфурӯш мекунед. Ва бояд, ки нависанда ва шоҳидонро зарар нашавад. Ва агар ин корро бикунед, пас, ҳаройина, бар шумо гуноҳ аст. Ва аз Худо битарсед. Ва Худо шуморо таълим медиҳад. Ва Худованд ба ҳама чиз доност.
2:282