Quran.tjGet it on Google Play
21

Анбиё

Ҷуз 17•Саҳифа 330
وَٱلَّتِىٓ أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلْنَـٰهَا وَٱبْنَهَآ ءَايَةًۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ۝٩١
Ва-л-лати аҳсанат фарҷаҳа фа нафахна фӣҳа ми-р руҳина ва ҷаъалнаҳа вабнаҳа аята-л лил ъаламӣн.
Ва (ёд кун) занеро, ки бо иффат (покӣ) шармгоҳи худро нигоҳ дошт, пас, дар он рӯҳи худро дамидем ва ӯро ва писари ӯро бар оламиён нишона сохтем.
21:91
Сураи пурраИдома додан

Танзимоти намоиш

Аудио ва тарҷума
Забони тарҷума
Абуаломуддин (бо тафсир)
›
Қори
Қорӣ
›
Намоиш
Aa
Намоиши транслитератсия
Намоиши тафсир
Ҳолати калима ба калима
Андозаи матн
Aa
Андозаи матни Қуръон
16px
1224

Захираҳо

Захираҳо нест