لَعَلِّىٓ أَعْمَلُ صَـٰلِحًۭا فِيمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّآ ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَا ۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ١٠٠
Лаъалли аъмалу солиҳан фӣ ма таракт. Калла. Иннаҳа калиматун ҳува қоилуҳа ва ми-в вароиҳим барзахун ила явми юбъасун.
Бошад, ки дар саро (дунё)-е, ки онро бигзоштам, кори некӯ кунам!». Чунин (бозгашт) набошад! Ҳаройина, ин сухане аст, ки вай гӯяндаи он аст. Ва пеши онҳо, то рӯзе ки барангехта шаванд, барзах (ҳиҷоб)-е бошад.
23:100