۞ وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ أَوْ نَرَىٰ رَبَّنَا ۗ لَقَدِ ٱسْتَكْبَرُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّۭا كَبِيرًۭا ٢١
Ва қола-л-лазӣна ла ярҷуна лиқоана лавла унзила ъалайна-л малаикату ав нара Раббана. Ла қад-истакбару фи анфусиҳим ва ъатав ъутувван кабӣро.
Ва ононе ки мулоқоти Моро умед надоранд, гуфтанд: «Чаро бар мо фариштагон фурӯ фиристода нашуданд ё чаро Парвардигори худро намебинем?». Ҳаройина, онҳо (аз худ рафтанд ва) бо андешаи хеш худро бузург шумориданд ва саркашии бузург карданд.
25:21