قِيلَ لَهَا ٱدْخُلِى ٱلصَّرْحَ ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةًۭ وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا ۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرْحٌۭ مُّمَرَّدٌۭ مِّن قَوَارِيرَ ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَـٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٤٤
Қӣла лаҳадхули-с-сарҳ. Фа ламма раатҳу ҳасибатҳу луҷҷата-в ва кашафат ъан сақайҳа. Қола иннаҳу сарҳу-м мумарраду-м мин қаварӣр. Қолат Рабби иннӣ заламту нафсӣ ва асламту маъа Сулаймана лилаҳи Рабби-л-ъаламӣн.
Ба вай гуфта шуд: «Ба ин кушк дарой!». Чун онро бидид, пиндошт, ки ӯ ҳавзи об аст ва аз ду соқи худ ҷома бардошт. Сулаймон гуфт: «Ин кушке аст бе нақш дурахшон ва аз шиша сохташуда». (Билқис) гуфт: «Эй Парвардигори ман, ҳаройина, ман (бо парастиши Хуршед) бар хеш ситам кардам ва ҳамроҳи Сулаймон барои Худо, ки Парвардигори оламҳост, ислом овардам».
27:44