۞ وَإِذَا وَقَعَ ٱلْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَآبَّةًۭ مِّنَ ٱلْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا لَا يُوقِنُونَ ٨٢
Ва изо вақаъа-л қавлу ъалайҳим ахраҷно лаҳум дnббата-м мина-л арЗи тукаллимуҳум анна-н-носа кону биойотино ло йуқинун
Ва чун ваъдаи рӯзи азоб бар онҳо даррасад, барои онҳо аз Замин ҷонваре берун орем, ки ба сабаби он ки мардум ба оятҳои Мо яқин (имон) намеоварданд, бо онҳо сухан гӯяд.
27:82