فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ مِن شَـٰطِئِ ٱلْوَادِ ٱلْأَيْمَنِ فِى ٱلْبُقْعَةِ ٱلْمُبَـٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّىٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٣٠
Фа ламма атаҳа нудия мин шатии-л-вади-л аймани фи-л-буқъати-л-мубаракати мина-ш шаҷарати ан йа Муса инни аналлоҳу Раббу-л ъаламӣн.
Пас, чун назди оташ омад, аз канори рости майдон, дар ҷойгоҳи бобаракат, аз миёни дарахт овоз дода шуд, ки: «Эй Мӯсо, ҳаройина, Ман Худоям Парвардигори оламиён!»
28:30