فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا بَيِّنَـٰتٍۢ قَالُوا۟ مَا هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّفْتَرًۭى وَمَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِىٓ ءَابَآئِنَا ٱلْأَوَّلِينَ ٣٦
Фа ламма ҷааҳум-м Муса би айатина баййинатин қолу ма ҳаза илла сиҳру-м муфтара-в ва ма самиъна би ҳаза фи абаина-л-аввалӣн.
Пас, чун Мӯсо нишонаҳои равшани Моро бар онҳо овард, гуфтанд: «Нест ин магар ҷодуи барбаста ва инро дар (ҳақи) падарони нахустини хеш нашунидаем».
28:36