وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ٧٤
Ва явма юнадӣҳим фа яқулу айна шуракаия-л лазӣна кунтум тазъумун.
Ва (ёд кун) рӯзеро, ки овоз диҳад онҳоро, пас, гӯяд: «Куҷоянд он шарикони Ман, ки гумон мекардед?».
28:74