وَٱبْتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۖ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ ٱلدُّنْيَا ۖ وَأَحْسِن كَمَآ أَحْسَنَ ٱللَّهُ إِلَيْكَ ۖ وَلَا تَبْغِ ٱلْفَسَادَ فِى ٱلْأَرْضِ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُفْسِدِينَ ٧٧
Вабтағи фӣ ма атакаллоҳу-д-дара-л-ахираҳ. Ва ла танса насӣбака мина-д-дунйа. Ва аҳсин кама аҳсаналлоҳу илайк. Ва ла табғи-л-фасада фи-л-арЗ. Инналлоҳа ла юҳиббу-л-муфсидӣн.
Ва дар он чӣ Худо туро ато кардааст, салоҳи сарои охиратро биҷӯ ва ҳиссаи худро аз дунё фаромӯш макун ва накӯӣ кун, чунон ки Худованд бар ту эҳсон кардааст ва фасодӣ дар заминро маҷӯ. Ҳаройина, Худо фасодкунандагонро дӯст намедорад».
28:77