۞ وَلَا تُجَـٰدِلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ إِلَّا بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوٓا۟ ءَامَنَّا بِٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَـٰهُنَا وَإِلَـٰهُكُمْ وَٰحِدٌۭ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ٤٦
Ва ла туҷадилу аҳла-л-китаби илла биллатӣ ҳия аҳсану илла-л-лазӣна заламу минҳум. Ва қулу аманна би-л-лази унзила илайна ва унзила илайкум ва Илаҳуна ва Илаҳукум Ваҳиду-в ва наҳну лаҳу муслимун.
Ва бо аҳли Китоб, ҷуз бо он хислате, ки вай писандида бошад, муҷодала макунед, магар ба он касоне (муҷодала кунед), ки онҳо ситам карданд ва бигӯед: «Имон овардем ба он чӣ фуруд оварда шуд ба сӯйи мо ва ба он чӣ фуруд оварда шуд ба сӯйи шумо ва Худои мо ва Худои шумо як аст, мо Ӯро фармонбардорем».
29:46