يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌۭ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌۭ ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَـٰنِكُمْ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ١٠٦
Явма табяззу вуҷуҳу-в ва тасвадду вуҷуҳ. Фа амма-л-лазина-с-ваддат вуҷуҳуҳум акафартум баъда имоникум фазуқу-л-ъазоба би мо кунтум такфурун.
Рӯзе, ки баъзе рӯйҳо сафед шавад ва баъзе рӯйҳо сиёҳ шавад, аммо ба касоне ки рӯйҳояшон сиёҳ шуд (гуфта мешавад): «Оё (шумо касоне нестед, ки) баъд аз имон оварданатон кофир шудед?! Пас, ба сабаби кофир шуданатон азобро бичашед!»
3:106