كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ ۗ وَلَوْ ءَامَنَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ١١٠
Кунтум хайра умматин ухриҷат ли-н-носи таъмуруна би-л маъруфи ва танҳавна ъани-л-мункари ва туъминуна биллоҳ. Ва лав омана аҳлу-л-китоби ла кона хайра-л лаҳум. Минҳуму-л-муъминуна ва аксааруҳуму-л фосиқун.
Шумо беҳтарини уммат ҳастед, ки барои мардум берун оварда шудед, амр ба кори писандида мекунед ва аз кори нописанд наҳй мекунед ва ба Аллоҳ имон меоред. Ва агар аҳли Китоб имон оранд, ҳаройина, беҳтар аст. Баъзе аз онҳо муъминанд, вале бештарини онҳо табоҳкоранд.
3:110