يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ بِطَانَةًۭ مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًۭا وَدُّوا۟ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ ٱلْبَغْضَآءُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ وَمَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ١١٨
Йа айюҳа-л-лазина оману ло таттахизу битоната-м мин дуникум ло яълунакум хабола-в вадду мо ъаниттум қад бадати-л бағзоу мин афвоҳиҳим ва мо тухфи судуруҳум акбар. Қад байянно лакуму-л-ойоти ин кунтум таъқилун.
Эй касоне, ки имон овардаед, аз ғайри худатон (ғайри мусалмонҳоро) дӯсти ниҳонӣ (ҳамроз) магиред! Онҳо дар ҳаққи шумо аз ҳеҷ нобакорӣ кӯтоҳӣ намекунанд. Онҳо ранҷи шуморо дӯст доранд, батаҳқиқ, душманӣ аз даҳони онҳо ошкоро шуд ва он чӣ синаҳои онҳо пинҳон кардааст, (аз ин ҳам) бузургтар аст. Агар оқил ҳастед, батаҳқиқ, нишонаҳоро барои шумо баён кардем.
3:118