وَكَأَيِّن مِّن نَّبِىٍّۢ قَـٰتَلَ مَعَهُۥ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌۭ فَمَا وَهَنُوا۟ لِمَآ أَصَابَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا۟ وَمَا ٱسْتَكَانُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلصَّـٰبِرِينَ ١٤٦
Ва ка аййи-м мин-н-набиййин қотала маъаҳу риббиййуна касирун фа мо ваҳану ли ма асобаҳум фи сабилиллоҳи ва мо Заъуфу ва мастакону. Валлоҳу юҳиббу-с-собирин.
Ва чандин пайғамбарон, ки ҳамроҳи онҳо худопарастони бисёр буд, бо куффор ҷангидаанд. Пас, ба сабаби мусибате, ки дар роҳи Аллоҳ онҳоро расид, сустӣ накарданд. Ва нотавонӣ накарданд ва бечорагӣ нанамуданд, ва Аллоҳ сабркунандагонро дӯст медорад.
3:146