۞ قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍۢ مِّن ذَٰلِكُمْ ۚ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ وَرِضْوَٰنٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِٱلْعِبَادِ ١٥
Қул а-унаббиукум би хайри-м мин золикум. Лил лазина-т-тақав ъинда Раббиҳим ҷаннотун таҷри мин таҳтиҳа-л-анҳору холидина фиҳо ва азвоҷум мутаҳҳарату-в ва риЗвону-м миналлоҳ. Валлоҳу басирун би-л-ъибод.
Мутаассифона, аксари мардум барои ёфтани молу сарвати дунё бисёр вақти пурқиммати худро сарф мекунанд. Сарвати дунё меёбем гуфта, ба шакку шубҳа роҳ дода, бисёр гуноҳ ҳам мекунанд. Ҳол он ки неъмати ин дунё як чизи намеарзидагӣ ва орзую ҳаваси андак аст. Локин аз дигар тараф, муқобили ин неъматҳои муваққатӣ боз неъматҳои абадӣ аст. Бинобар ин, Аллоҳтаъоло зимни ин оят Ҳабиби худ (с)-ро хитоб намуда мефармояд, ки: “Ай Муҳаммад (с), барои мардум бигӯ, ки оё барои шумо, аз он чи ки дар дунё барои шумо зинат дода шудааст ва онҳо хоҳам-нахоҳам дуршавандаанд, беҳтару хубтарашро хабар диҳам?”. Ҳеҷ шакку шубҳае нест, ки неъматҳои охират, нисбат ба неъматҳои дунё дар қадру қиммат ва сифат фарқи бисёре доранд. Чунин ҳам бошад, барои ҳар инсон онҳо муяссар нестанд. Балки барои бандагони тақводору парҳезгор хос гардонида шудаанд. Яъне онҳо насиби шахсонеанд, ки онҳо аз Аллоҳ дар ҳозиру ғоиб метарсанд. Барои чунин шахсон назди Парвардигорашон боғҳои васее омода шудааст, ки аз таҳти дарахтону байни гӯшаву атрофҳои онҳо наҳрҳо, бо навъҳои нӯшобаҳои мухталиф, мисли асал, шир, об, ва ғайра ҷорианд. Онҳо чунонанд, ки на чашме онҳоро дидаву на гӯше онҳоро шунидааст. Аҳли тақво абадӣ дар он боғҳои номбурда сукунат мекунанд. Илова бар ин, Аллоҳтаъоло барои аҳли тақво дар боғҳои Ҷаннат занҳоеро насибашон гардонидааст, ки онҳо тамоман аз он одатҳо ва аз он айбҳое, ки занҳои дунёӣ доранд, поканд. Яъне, онҳоро на чирку чакан асту на ҳайзу нифосе, ки мардони онҳоро бад ояд ва нохушоям бошанд. Илова бар ин, аз ҳама волотару беҳтарин неъматҳои ҳарду саро барои онҳо ризогии Парвардигор аст. Онҳо ҳаргиз норизогии Ӯро намебинанд. Худованд ҳоли бандагони Худро бинанда ва донанда аст. Худованд чӣ гуна ва бо чӣ шакл халқ кардани бандагонаш, хоҳиши онҳо, бо онҳо бо чӣ гуна ҷазо муомила намудан ва аз атои Худ ба онҳо чӣ насиб доданро бисёр хуб донанда аст.
3:15