سَنُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ بِمَآ أَشْرَكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَـٰنًۭا ۖ وَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ١٥١
Санулқи фи қулуби-л-лазина кафару-р руъба би ма ашраку биллоҳи мо лам юназзил биҳи султоно. Ва маъвоҳуму-н-нор. Ва биъса масва-з золимин.
Ба зудӣ дар дили онҳое, ки кофир шуданд, тарсро хоҳем андохт, ба сабаби он ки ба Аллоҳ чизеро шарик муқаррар сохтанд, ки Аллоҳ барои ӯ ҳеҷ ҳуҷҷате фурӯ наовардааст. Ва бошишгоҳи онҳо Дӯзах аст ва он бошишгоҳи ситамгорон чӣ ҷои бад аст!
3:151