أَوَلَمَّآ أَصَـٰبَتْكُم مُّصِيبَةٌۭ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَـٰذَا ۖ قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنفُسِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ١٦٥
А-ва ламма асобаткум-м мусибатун қад асабтум-м мислайҳо қултум анно ҳозо. Қул ҳува мин ъинди анфусикум. Инналлоҳа ъало кулли шай-ин қадир.
Оё чун мусибате ба шумо расид, ки дучандӣ он (дар Бадр ба душман) расонида будед, гуфтед: «Аз куҷо ин мусибат омад?». Бигӯ: «Он аз назди (сабаби) нафсҳои шумост!». Албатта, Аллоҳ бар ҳама чиз тавоност.
3:165