وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ نَافَقُوا۟ ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ قَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوِ ٱدْفَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًۭا لَّٱتَّبَعْنَـٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَـٰنِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَٰهِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ١٦٧
Ва ли яълама-л-лазина нофақу. Ва қола лаҳум таъолав қотилу фи сабилиллоҳи ав идфаъу. Қолу лав наъламу қитола-л ла-т-табаънокум. Ҳум лил куфри явмаизин ақрабу минҳум лил имон. Яқулуна би афвоҳиҳим-м мо лайса фи қулубиҳим. Валлоҳу аъламу би мо яктумун.
Ва то ононро, ки мунофиқ шуданд, маълуму шинохта созад ва ҳол он ки барои онҳо гуфта шуд: «Биёед, дар роҳи Аллоҳ биҷангед ё аз худ дифоъ кунед!», гуфтанд: «(Ин ҷанг нест) Агар медонистем ҷанг хоҳад буд, ҳаройина, пайравии шуморо мекардем». Он рӯз ин гурӯҳ нисбат ба имон ба сӯйи куфр наздиктар буданд. Он чиро, ки дар дилашон нест, бо даҳонҳои хеш мегӯянд. Ва Аллоҳ ба он чӣ онҳо пинҳон медоранд, донотар аст.
3:167