ٱلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ ٱلنَّاسُ إِنَّ ٱلنَّاسَ قَدْ جَمَعُوا۟ لَكُمْ فَٱخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَـٰنًۭا وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ وَنِعْمَ ٱلْوَكِيلُ ١٧٣
Ал-лазина қола лаҳуму-н-носу инна-н-носа қад ҷамаъу лакум фахшавҳум фа зодаҳум имона-в ва қолу ҳасбуналлоҳу ва ниъма-л-вакил.
Касоне ки ба онҳо (саҳобагон) мардум гуфтанд: «Ҳаройина, мардуми кофир бар зидди шумо лашкаре ҷамъ кардаанд, аз он лашкар битарсед!». Пас, ин сухан имони онҳоро зиёда кард ва гуфтанд: «Аллоҳ моро басандааст (ва) Ӯ корсози нек аст».
3:173