وَإِذْ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَـٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ وَٱشْتَرَوْا۟ بِهِۦ ثَمَنًۭا قَلِيلًۭا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ ١٨٧
Ва из ахазаллоҳу мисақа-л-лазина уту-л-китоба ла тубаййинуннаҳу ли-н-носи ва ло тактумунаҳу фа набазуҳу вароа зуҳуриҳим ва-ш-тарав биҳи сааманан қалило. Фа биъса мо яштарун.
Ёд ор ҳангомеро ки Аллоҳ аҳди касонеро, ки ба онҳо Китоб дода шуда буд, гирифт, ки ҳаройина, онро ба мардум баён кунед ва онро пинҳон макунед. Пас, онро паси пушти худ андохтанд ва онро бо баҳои андак фурӯхтанд, пас чи бадаст он чиро, ки ҳоло меситонанд!
3:187