ٱلَّذِينَ يَذْكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَـٰمًۭا وَقُعُودًۭا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَـٰطِلًۭا سُبْحَـٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ١٩١
Ал-лазина язкуруналлоҳа қийома-в ва қуъуда-в ва ъало ҷунубиҳим ва ятафаккаруна фи халқи-с-самовоти ва-л-арзи Раббано мо халақта ҳозо ботилан субҳонака фа қино ъазоба-н-нор.
(Соҳибхирадон) касоне ҳастанд, ки истода ва нишаста ва ба паҳлуи худ хуфта Аллоҳро ёд мекунанд. Ва дар пайдоиши осмонҳо ва Замин фикр мекунанд (мегӯянд): «Эй Парвардигори мо, инҳоро беҳуда наёфаридаӣ, аз ҳама айбҳо Ту пок ҳастӣ, пас, моро аз азоби Ҷаҳоннам нигоҳ дор.
3:191