وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَمَن يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَـٰشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنًۭا قَلِيلًا ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ١٩٩
Ва инна мин аҳли-л-китоби лама-й юъмину биллоҳи ва ма унзила илайкум ва ма унзила илайҳим хошиъина лиллоҳи ло яштаруна би ойотиллоҳи сааманан қалило. Улаика лаҳум аҷруҳум ъинда Раббиҳим. Инналлоҳа сариъу-л-ҳисоб.
Ҳаройина, аз аҳли Китоб касоне ҳастанд, ки ба Аллоҳ ва ба он чӣ ба сӯйи шумо фурӯ фиристода шудааст ва ба он чӣ ба сӯйи онҳо низ фурӯ фиристода шудааст, имон меоранд ва барои Аллоҳ таслимшавандагонанд ва оятҳои Аллоҳро ба баҳои андак нафурӯшанд, барои онҳост подош назди Парвардигорашон. Албатта, Аллоҳ зуд ҳисобгиранда аст.
3:199