فَإِنْ حَآجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِىَ لِلَّهِ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِ ۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْأُمِّيِّـۧنَ ءَأَسْلَمْتُمْ ۚ فَإِنْ أَسْلَمُوا۟ فَقَدِ ٱهْتَدَوا۟ ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِٱلْعِبَادِ ٢٠
Фа ин ҳоҷҷука фа қул асламту ваҷҳия лиллоҳи ва мани-т-табаъан. Ва қул лил лазина уту-л-китоба ва-л-уммиййина а-асламтум. Фа ин асламу фақад-иҳтадав. Ва ин таваллав фа иннамо ъалайка-л-балоғ. Валлоҳу басирун би-л-ъибод.
Пас, агар бо ту хусумат варзанд, пас бигӯ: «Таслим намудам рӯи худро барои Аллоҳ ва ҳар кас пайравии маро кард (ӯ низ таслимшуда аст)». Ва бигӯ, барои ононе ки Китоб дода шудаанд ва ба бесаводон: «Оё (шумо чун мо) Ислом овардед?». Пас, агар Ислом оварданд, батаҳқиқ, роҳи ростро ёфтаанд. Ва агар рӯ гардониданд, пас, ҷуз ин нест, ки бар ту танҳо пайғом расонидан аст. Ва Аллоҳ ба зоҳиру ботини бандагон биност.
3:20