إِذْ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ عِمْرَٰنَ رَبِّ إِنِّى نَذَرْتُ لَكَ مَا فِى بَطْنِى مُحَرَّرًۭا فَتَقَبَّلْ مِنِّىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ٣٥
Из қолат-имраату Ъимрона Рабби инни назарту лака мо фи батни муҳарраран фа тақаббал миннӣ. Иннака Анта-с-Самиъу-л-Ъалим.
Он гоҳ, ки зани Имрон гуфт: «Эй Парвардигори ман, ҳаройина, он чиро, ки ман дар батн (шикам)-и худ дорам, барои Ту назр кардам озодкардашуда, пас, аз ман қабул фармо, ҳаройина, Туӣ шунавою донои».
3:35