فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍۢ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًۭا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا ٱلْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًۭا ۖ قَالَ يَـٰمَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَـٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ٣٧
Фа тақаббалаҳо Раббуҳо би қабулин ҳасани-в ва анбатаҳо наботан ҳасана-в ва каффалаҳо Закариййо. Кулламо дахала ъалайҳо Закариййа-л-миҳроба ваҷада ъиндаҳо ризқо. Қола йо Маряму анни лаки ҳозо. Қолат ҳува мин ъиндиллоҳ. Инналлоҳа ярзуқу ма-й яшау би ғайри ҳисоб.
Пас, қабул кард ӯро Парвардигори ӯ ба қабули нек ва болида сохт ӯ (Марям)-ро болидани нек. Ва барои ӯ Закариёро кафил сохт. Ҳар гоҳе ба назди ӯ Закариё дар меҳроб(-и масҷид) медаромад, назди ӯ ризқро меёфт. Мегуфт: «Эй Марям, ин (рӯзӣ) туро аз куҷост?». (Марям) мегуфт: «Ин аз назди Худост. Ҳаройина Аллоҳ ҳар киро хоҳад, ризқу рӯзии беҳисоб медиҳад».
3:37