فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا۟ نَدْعُ أَبْنَآءَنَا وَأَبْنَآءَكُمْ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰذِبِينَ ٦١
Фа ман ҳоҷҷака фиҳи мин баъди мо ҷаака мина-л-ъилми фа қул таъолав надъу абнаано ва абнаакум ва нисаано ва нисаакум ва анфусано ва анфусакум сумма набтаҳил фа наҷъал лаънаталлоҳи ъала-л-козибин.
Пас, ҳар кас баъд аз он чӣ ба ту дар боби Исо аз илм омад, бо ту муҷодала кунад, бигӯ: «Биёед, то фарзандони худро ва фарзандони шуморо ва занони худро ва занони шуморо ва мо худро ва шумо низ худро бихонем, сипас, ҳама ба зорӣ дуъо кунем ва лаънати Худоро бар дурӯғгӯён бифиристем!».
3:61