وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًۭا يَلْوُۥنَ أَلْسِنَتَهُم بِٱلْكِتَـٰبِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ٧٨
Ва инна минҳум ла фариқа-й ялвуна алсинатаҳум би-л-китоби ли таҳсабуҳу мина-л-китоби ва мо ҳува мина-л-китоби ва яқулуна ҳува мин ъиндиллоҳи ва мо ҳува мин ъиндиллоҳи ва яқулуна ъалаллоҳи-л казиба ва ҳум яъламун.
Ва ҳаройина, аз онҳо гурӯҳе ҳаст, ки мепечонанд забонҳои хешро ба хондани Китоб, то пиндоред, ки он аз Китоб аст. Ва ҳол он ки он аз Китоб нест. Ва мегӯянд: «Ин аз ҷониби Аллоҳ аст» ва он аз ҷониби Аллоҳ нест. Ва бар Аллоҳ дурӯғро мегӯянд, ҳол он ки онҳо (дуруғгӯии худро) медонанд.
3:78