إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كُفَّارٌۭ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ ٱلْأَرْضِ ذَهَبًۭا وَلَوِ ٱفْتَدَىٰ بِهِۦٓ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ٩١
Инна-л-лазина кафару ва моту ва ҳум куффорун фа ла-й-юқбала мин аҳадиҳи-м мил-у-л арзи заҳаба-в ва лав-ифтадо биҳ. Улаика лаҳум ъазобун алиму-в ва мо лаҳум-м мин-н-носирин.
Албатта, ононе ки кофир шуданд ва дар ҳоле мурданд, ки кофир буданд, агар яке аз онҳо ивази худ бо пурии рӯи замин зару симро диҳад, ҳаргиз қабул нахоҳад шуд. Барои он гурӯҳ азоби дарднок аст ва онҳоро ҳеҷ мададгоре нест.
3:91