أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ وَأَثَارُوا۟ ٱلْأَرْضَ وَعَمَرُوهَآ أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ٩
А-ва-лам ясӣру фи-л-арЗи фаянзуру кайфа кана ъақибату-л-лазӣна мин Қаблиҳим. Кану ашадда минҳум Қуввата-в ва асару-л-арЗа ва ъамаруҳа аксара мим ма ъамаруҳа ва ҷаатҳум русулуҳум би-л-баййинати фа ма каналлоҳу ли язлимаҳум ва лакин кану анфусаҳум язлимун.
Оё дар рӯи Замин сайр накарданд, то оқибати ононеро, ки пеш аз онҳо буданд бингаранд, ки кори онҳо чӣ гуна шуд? Онҳо аз инҳо тавонотар буданд ва Заминро биронданд ва онро бештар обод карданд ва пайғамбарон бо муъҷизаҳо барои онҳо омаданд, пас, набуд, ки Худо бар онҳо ситам кунад, валекин онҳо бар худ ситам мекарданд.
30:9