خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍۢ تَرَوْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍۢ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ١٠
Халақа-с самавати би ғайри ъамадин таравнаҳа. Ва алқа фи-л-арЗи равасия ан тамӣда бикум ва басса фӣҳа мин кулли даббаҳ. Ва анзална мина-с-самаи маан фа амбатна фӣҳа мин кулли завҷин карӣм.
Осмонҳоро ба ғайри сутунҳое, ки онҳоро бубинанд, офарид ва дар Замин барои нигоҳдорӣ аз он ки шуморо биҷунбонад, кӯҳҳоро афганд ва дар Замин аз ҳар навъ ҷонварон пароканда кард. Ва аз Осмон обро фуруд овардем, пас, дар Замин аз ҳар ҷинс (ҷуфт)-и нек гиёҳонро рӯёнидем.
31:10