وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍۢ وَفِصَـٰلُهُۥ فِى عَامَيْنِ أَنِ ٱشْكُرْ لِى وَلِوَٰلِدَيْكَ إِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ ١٤
Ва вассайна-л-инсана би валидайҳи ҳамалатҳу уммуҳу ваҳнан ъала ваҳни-в ва фисалуҳу фӣ ъамайни анишкур лӣ ва ли валидайка илайя-л-масӣр.
Ва одамиро ба нисбати падару модари вай фармудем. Модари вай дар ҳоли сустӣ болои сустии дигар вайро дар шиками худ бардоштааст ва аз шир бозгирифтани ӯ дар ду сол аст, ба ӯ супориш кардем, ки «Маро ва падару модари худро шукргузорӣ кун! Бозгашт ба сӯи Ман аст.
31:14