إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِهَا خَرُّوا۟ سُجَّدًۭا وَسَبَّحُوا۟ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩ ١٥
Иннама юъмину би айатина-л-лазӣна иза зуккиру биҳа харру суҷҷада-в ва саббаҳу би ҳамди Раббиҳим ва ҳум ла ястакбирун.
Ҷуз ин нест, ки ба оёти Мо касоне имон меоранд, ки чун ба он панд дода шаванд, саҷдакунон нагунсор афтанд, ба покӣ, бо ситоиш Парвардигори хешро ёд кунанд ва онҳо такаббурӣ намекунанд.
32:15