وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فَسَقُوا۟ فَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۖ كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَآ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ٢٠
Ва амма-л-лазӣна фасаҚу фа маъвоҳуму-н-Нор. Куллама ароду ай яхруҷу минҳа уъӣду фӣҳо ва Қӣла лаҳум зуҚу ъазоба-н нори-л-лазӣ кунтум биҳӣ туказзибун
Ва аммо ононе ки фосиҚ буданд, пас, ҷои онҳо Дӯзах аст, ҳар гоҳе хоҳанд, ки аз он ҷо берун оянд, дар он бозгардонида шаванд ва ба онҳо гуфта шавад: «Азоби оташро, ки онро дурӯғ мепиндоштед, бичашед».
32:20