إِذْ جَآءُوكُم مِّن فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ ٱلْأَبْصَـٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلْقُلُوبُ ٱلْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠ ١٠
Из ҷаукум-м мин фавқикум ва мин асфала минкум. Ва из зағати-л-абсару ва балағати-л-Қулубу-л ҳанаҷира ва тазуннуна биллаҳи-з-зунуна.
Чун бар шумо аз ҷониби болои шумо ва аз ҷониби поёни шумо омаданд ва чун дидаҳо хира шуданд ва дилҳо ба ҳаноҷир (гулӯ) бирасид ва ба нисбати (ваъдаи) Худо гумонҳои гуногун мекардед,
33:10