مَّا كَانَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ مِنْ حَرَجٍۢ فِيمَا فَرَضَ ٱللَّهُ لَهُۥ ۖ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ قَدَرًۭا مَّقْدُورًا ٣٨
Ма кана ъала-н-набиййи мин ҳараҷин фӣ ма фараЗаллоҳу лаҳ. Суннаталлоҳи фи-л-лазӣна халав мин Қабл. Ва кана амруллоҳи Қадара-м-мақдуро.
Бар Пайғамбар дар он чӣ Худо барои ӯ ҳалол сохта аст, ҳеҷ ҳараҷе (тангие) нест, ин монанди ойину суннати Худо аст, ки дар ҳаққи пайғамбароне ки пеш аз ин гузаштанд, ҷорӣ буд. Ва ҳаст кори Худо бо андозаи муқарраркардашуда.
33:38