فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ١٤
Фа ламма ҚаЗайна ъалайҳи-л-мавта ма даллаҳум ъала мавтиҳи илла даббату-л-арЗи таъкулу минсаатаҳ. Фа ламма харра табайянати-л-ҷинну ал лав кану яъламуна-л-ғайба ма лабису фи-л-ъазаби-л-муҳӣн.
Пас, чун бар вай маргро муқаррар кардем, онҳоро бар мавти ӯ ба ҷуз кирми чӯбхорае, ки асои Сулаймонро мехӯрд, далолат накард, пас, чун биафтод, пеши девҳо возеҳ шуд, ки агар ғайбро медонистанд, дар азоби хоркунанда даранг намекарданд.
34:14