فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ١٤
Фа ламмо ҚаЗайно ъалайҳи-л-мавта мо даллаҳум ъало мавтиҳи илло доббату-л-арЗи таъкулу минсаатаҳ. Фа ламмо харра табайянати-л-ҷинну ал лав кону яъламуна-л-ғайба мо лабису фи-л-ъазоби-л-муҳӣн
Пас, чун бар вай маргро муҚаррар кардем, онҳоро бар мавти ӯ ба ҷуз кирми чӯбхорае, ки асои Сулаймонро мехӯрд, далолат накард, пас, чун биафтод, пеши девҳо возеҳ шуд, ки агар ғайбро медонистанд, дар азоби хоркунанда диранг намекарданд.
34:14