وَمَآ أَمْوَٰلُكُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُكُم بِٱلَّتِى تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰٓ إِلَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ جَزَآءُ ٱلضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا۟ وَهُمْ فِى ٱلْغُرُفَـٰتِ ءَامِنُونَ ٣٧
Ва ма амволукум ва ла авлодукум би-л-латӣ туҚаррибукум ъиндано зулфа илло ман омана ва ъамила солиҳан фа улаика лаҳум ҷазау-З-Зиъфи би мо ъамилу ва ҳум фи-л-ғуруфоти оминун
Ва молҳои шумо ва авлоди шумо он чизе нестанд, ки шуморо назди Мо мартаба диҳанду Қариб гардонанд. Лекин муҚарраб назди Мо он касе аст, ки имон оварад ва корҳои шоистаро кунад, пас, он ҷамоъатро дар муҚобили он чӣ, ки амал кардаанд, подоши дучанд дода шавад ва онҳо дар кушкҳои баланд эмин бошанд.
34:37