وَمَآ أَمْوَٰلُكُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُكُم بِٱلَّتِى تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰٓ إِلَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ جَزَآءُ ٱلضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا۟ وَهُمْ فِى ٱلْغُرُفَـٰتِ ءَامِنُونَ ٣٧
Ва ма амвалукум ва ла авладукум би-л-латӣ туқаррибукум ъиндана зулфа илла ман амана ва ъамила солиҳан фа улаика лаҳум ҷазау-З-Зиъфи би ма ъамилу ва ҳум фи-л-ғуруфати аминун.
Ва молҳои шумо ва авлоди шумо он чизе нестанд, ки шуморо назди Мо мартаба диҳанду Қариб гардонанд. Лекин муқарраб назди Мо он касе аст, ки имон оварад ва корҳои шоистаро кунад, пас, он ҷамоъатро дар муқобили он чӣ, ки амал кардаанд, подоши дучанд дода шавад ва онҳо дар кушкҳои баланд эмин бошанд.
34:37