قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِى ۖ وَإِنِ ٱهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِىٓ إِلَىَّ رَبِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌۭ قَرِيبٌۭ ٥٠
Қул ин Залалту фа иннама аЗиллу ъало нафсӣ. Ва иниҳтадайту фа би мо йуҳи илайя Раббӣ. Иннаҳу Самӣъун Қарӣб
(Ба мушрикон) бигӯ: «Агар гумроҳ шавам, пас, ҷуз ин нест, ки гумроҳиям бар зарари худи ман аст ва агар роҳ ёбам, пас, ба сабаби он аст, ки Парвардигори ман ба сӯйи ман ваҳй фиристодааст. Ҳаройина, Вай шунавои наздик аст».
34:50