مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعِزَّةَ فَلِلَّهِ ٱلْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ ٱلْكَلِمُ ٱلطَّيِّبُ وَٱلْعَمَلُ ٱلصَّـٰلِحُ يَرْفَعُهُۥ ۚ وَٱلَّذِينَ يَمْكُرُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ۖ وَمَكْرُ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُوَ يَبُورُ ١٠
Ман кана юрӣду-л-ъиззата фа лиллаҳи-л-ъиззату ҷамӣъа. Илайҳи ясъаду-л калиму-т-таййибу ва-л-ъамалу-с-салиҳу ярфаъуҳ. Ва-л-лазӣна ямкуруна-с-саййиати лаҳум ъазабун шадӣд. Ва макру улаика ҳува ябур.
Ҳар кӣ арҷмандӣ хоҳад, пас, арҷмандӣ ҳама як ҷо аз они Худост, ба сӯи Ӯ сухани покиза боло меравад ва Худованд амали солеҳро (низ) баланд мегардонад. Ва ононе ки фитнаҳоро меандешанд, барои онҳо азоби сахт аст ва ҳамоно бадандешии онҳо нобуд шавад.
35:10