وَٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابًۭا فَسُقْنَـٰهُ إِلَىٰ بَلَدٍۢ مَّيِّتٍۢ فَأَحْيَيْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ ٱلنُّشُورُ ٩
Валлоҳу-л-лази арсала-р-рийаҳа фатусӣру саҳабан фа суқнаҳу ила балади-м маййитин фа аҳйайна биҳи-л-арЗа баъда мавтиҳа. Казалика-н-нушур.
Ва Худо он аст, ки бодҳоро фиристод, пас, он бодҳо абрҳоро барангехтанд, пас, ба сӯйи шаҳри мурда абрро равон кардем, пас, бо он абр заминро баъди мурда будани он зинда сохтем. Барангехтани мурдагон ҳамчунин хоҳад буд.
35:9