قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَقَلِيلٌۭ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًۭا وَأَنَابَ ۩ ٢٤
Қола лаҚад заламака би суоли наъҷатика ило ниъоҷиҳ. Ва инна касӣра-м мина-л-хулатаи ла ябғӣ баъЗуҳум ъало баъЗин илла-л-лазӣна оману ва ъамилу-с-солиҳоти ва Қалӣлу-м мо ҳум. Ва занна Довуду аннамо фатанноҳу фастағфара Раббаҳу ва харра рокиъа-в ва аноб
Довуд гуфт: «Дар ҳаҚиҚат, ба хостани меши ту, ки (онро ҳам) бо мешҳои худ зам кардан мехоҳад, бар ту ситам кардааст. Ва ба дурустӣ ки бисёр аз шарикон баъзеашон бар баъзе ситам мекунанд, магар ононе ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд. Ва чунин инсонҳо каманд». Ва Довуд донист, ки албатта ӯро озмудем, пас, аз Парвардигори худ омурзиш хост ва саҷдакунон бияфтод ва ба сӯи Аллоҳи худ тавбакунон бозгашт.
38:24