قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَقَلِيلٌۭ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًۭا وَأَنَابَ ۩ ٢٤
Қола лақад заламака би суали наъҷатика ила ниъаҷиҳ. Ва инна касӣра-м мина-л-хулатаи ла ябғӣ баъЗуҳум ъала баъЗин илла-л-лазӣна аману ва ъамилу-с-солиҳати ва Қалӣлу-м ма ҳум. Ва занна Давуду аннама фатаннаҳу фастағфара Раббаҳу ва харра рокиъа-в ва анаб.
Довуд гуфт: «Дар ҳақиқат, ба хостани меши ту, ки (онро ҳам) бо мешҳои худ зам кардан мехоҳад, бар ту ситам кардааст. Ва ба дурустӣ ки бисёр аз шарикон баъзеашон бар баъзе ситам мекунанд, магар ононе ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд. Ва чунин инсонҳо каманд». Ва Довуд донист, ки албатта ӯро озмудем, пас, аз Парвардигори худ омурзиш хост ва саҷдакунон бияфтод ва ба сӯи Аллоҳи худ тавбакунон бозгашт.
38:24