أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَسَلَكَهُۥ يَنَـٰبِيعَ فِى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًۭا مُّخْتَلِفًا أَلْوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصْفَرًّۭا ثُمَّ يَجْعَلُهُۥ حُطَـٰمًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ٢١
Алам тара анналлоҳа анзала мина-с самаи маан фа салакаҳу янобӣъа фи-л-арЗи сумма юхриҷу биҳӣ заръа-м мухталифан алвонуҳу сумма яҳӣҷу фа тароҳу мусфарран сумма яҷъалуҳу ҳутомо. Инна фӣ золика ла зикро ли ули-л-албоб
Оё надидӣ ки Аллоҳ аз Осмон обе фурӯ фиристод, боз он обро дар чашмаҳои Замин равон сохт, сипас, ба сабаби он зироъатҳои гуногунрангро (аз Замин) мебарорад, баъдан, хушк мешаванд, пас, ӯро зардшуда мебинӣ, боз онро реза-реза мегардонад, албатта, дар гуфтани ин сухан барои соҳибхирадон насиҳате ҳаст.
39:21